abel abilheira

  • Autorretrato nos altos prados

    6 abril, 2021 por

    Nos altos prados onde o vento peitea incansable a mente, pérdense ao lonxe os tormentos, derrétense as reixas de ferro da xaula que me aprisiona o peito. Podo xa lixeiro deitarme nesta herba de ovellas e deixar o día avanzar sen medo a perderme; ver sen dor chegar a noite lonxe de casa.

Ver todas las entradas

Sigue mi blog

Recibe nuevo contenido directamente en tu bandeja de entrada.

Crea tu sitio web con WordPress.com
Empieza ahora