Camiño

Á beira do río camiño, a dor que xa coñece tamén esta paraxe séguenos a pouca distancia.

No último retorno ao país a meiga remexeu o meu universo. Anque fun visitala por autoestrada, a alma segue sendo a mesma que hai mil anos, á fin ela deu nos puntos que me están bloqueando. A clave é o amor. E saber quen son eu. Cando o descubra deixarei de precisar de manuais para unha vida feliz.

Así camiño á beira do río, arrastro ese saco de pedras negras, este territorio ermo que consome todas as miñas forzas na sua defensa.

A meiga sabe que construo prisións xeométricas onde me refuxio da realidade. A cegueira e a velocidade de fuxida variables da ecuación do fracaso.

Camiño cara ao amor, libre de territorios, aberto á vida e á diversidade. Avanzando, que é a esencia do camiño.
Camiño, avanzo

2 comentarios sobre “Camiño

  1. Merci de ton commentaire,
    L’isolement que je resens dans ce pays m’a fait tourner vers l’intérieur de moi même et a soulève un demi siècle de poussière. C’est le moment de découvrir ce que se trouve en dessous.

    Me gusta

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s

Crea tu sitio web con WordPress.com
Empieza ahora
A %d blogueros les gusta esto: